
Hoe voorkom je dat de verwarmers in je badkamer een gevaar vormen?
Het gebruik van een infraroodverwarmer aan het plafond van de badkamer lijkt een goede manier om het warm te houden, maar dit kan problemen veroorzaken voor je elektrische systeem. Stel je voor: er zijn overal wolken van stoom en condensvorming. Water probeert altijd een weg naar je bedrading te vinden. Zodra dat gebeurt, kun je te maken krijgen met kortsluitingen. Dat is zeker niet wat je wilt wanneer je onder de douche staat.
We lossen dit op door ons te richten op twee dingen: het voorkomen van vocht en het beschermen van de binnenkant van de apparatuur.
Het voorkomen van lekken
Het echte gevaarlijke gebied is waar de stekker van de verwarmer in contact komt met de verwarmingselementen. In een vochtige badkamer dringt vocht gemakkelijk naar deze punten toe. Om dit tegen te gaan, gebruiken we siliconenisolatoren of keramische isolatoren. Hierdoor wordt er een soort ‘muur’ gecreëerd die de stroom beperkt tot waar deze thuishoort – namelijk binnen het circuit – en verhindert dat de stroom in contact komt met de buitenkant van de apparatuur.
Je moet er ook voor zorgen dat de isolatoren bestand zijn tegen de druk. We kiezen dus voor materialen die bestand zijn tegen hoge spanningen. Als je hier niet goed op let, zal de isolatie vocht opnemen. Hierdoor zal de RCD steeds opnieuw uitvallen. En geloof me, niemand wil steeds de schakelaar opnieuw indrukken wanneer ze de verwarming aanzetten.
Het beschermen van de apparatuur
Wanneer een verwarmer op een grote hoogte wordt geplaatst, kun je niet elke paar maanden een ladder beklimmen om de rubberen dempingen te vervangen. Dat is erg lastig. Daarom gebruiken we behuizingen met een IP-classificatie, zodat de binnenkant van de apparatuur droog blijft. We gebruiken EPDM- of Viton-dempingen, omdat deze niet broos worden wanneer ze herhaaldelijk worden verhit en gekoeld.
Dan is er nog de bedrading. Gewone PVC-banden zijn hier niet geschikt. De hitte van de lamp zal de buitenlaag van de kabels smelten, waardoor de koperen draden bloot komen te liggen en gevoelig worden voor de stoom. We gebruiken liever PTFE- of glasvezelkabels. Deze kunnen de hitte goed verdragen zonder kapot te gaan.
Het evenwicht tussen lucht en water
Dit is het moeilijke gedeelte. Als je alles goed afsluit om het water buiten te houden, blijft de hitte binnen. Als de apparatuur geen lucht meer kan krijgen, zal deze oververhitten en beschadigen.
Het gaat erom een evenwicht te vinden. Je hebt een behuizing nodig die de stoom bij de actieve onderdelen vandaan houdt, maar die tegelijkertijd ervoor zorgt dat de elektronica kan afkoelen via een koelmiddel of een intelligente ventilatie. En natuurlijk gebruiken we altijd een aparte aarding. Op deze manier kan de stroom veilig naar de grond gaan wanneer er iets misgaat, in plaats van rechtstreeks in jouw lichaam.