Waarom IR-verwarmers in badkamers een kortsluiting veroorzaken (en hoe je dit daadwerkelijk kunt oplossen)
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronica. Er zijn verwarmers met hoge vermogens die op slechts enkele centimeters afstand van stoom en druppels water werken. Dat leidt tot problemen.
Veel mensen denken dat de verwarmlamp als eerste kapotgaat. Maar meestal is het de aardingsdraad die het begaf is.
Het probleem met “goedkope” afdichtingen
Generieke verwarmers maken gebruik van eenvoudige lijm of lage-kwaliteit siliconen om de plek waar de draad in contact komt met het verwarmelement af te dichten. Op het schap ziet het er goed uit. Maar zodra het in de badkamer terechtkomt, wordt het blootgesteld aan extreme temperatuurschwankingen. De hitte stijgt, de stoom raakt de afdichting, en daarna koelt het weer af. Na verloop van tijd barsten deze goedkope afdichtingen.
Zodra er een scheur ontstaat, kan vocht binnendringen. Dit bereikt de elektrische verbindingen en veroorzaakt een proces dat ‘carbonisatie’ heet. De isolatie brandt, het koper roestt – en plotseling heeft je een kortsluiting. Veel “consumentenvriendelijke” verwarmers gebruiken alleen maar een plastic deksel voor het uiterlijk, maar dit voorkomt niet dat er water binnendringt.
Het juiste doen
Wij hebben besloten dit anders aan te pakken. In plaats van gewoon een gat te dichten, gebruiken we een meervoudig proces met fluorosiliconen of gespecialiseerde epoxiharsen bij hoge temperaturen. Deze materialen krimpen of verschrompelen niet bij temperaturen van 200°C.
Op deze manier ontstaat er een echte chemische verbinding tussen de draad en de behuizing. Dit voorkomt dat vocht zich langs de binnenkant van de draad kan bewegen richting de verbindingen. Standaard afdichtingen worden gewoon verhit tot ze broos worden. Onze afdichtingen blijven flexibel, zodat ze bestand zijn tegen de stoom en nog steeds goed functioneren.
Het nadeel: het beheersen van de hitte
Er is echter een compromis. Als je iets zo goed afdicht om veiligheid te garanderen, dan houd je ook de hitte vast. Een perfect afgesloten verbinding wordt zelfs warmer dan een open verbinding, omdat de lucht zich niet kan bewegen.
Daarom is het ontwerp van de behuizing erg belangrijk. Je hebt voldoende ruimte nodig zodat de draad niet smelt. Als de buitenste behuizing te klein is, maakt het niet uit hoe goed de afdichting is – de draad zal uiteindelijk toch beschadigen. Het gaat erom een balans te vinden tussen het weren van water en het laten ontsnappen van hitte.